دانلود آهنگ دلی من خلیفه میرزا آغه غوثی | نوای عرفانی کردی

لەو ڕۆژەوە ڕۆیشتووە، تۆڕاوە دڵی من
از آن روز که رفته‌ای، دل من آشفته و سرگشته شده است.

هەرچەند ئەگەڕێم، بێ سەر و شوێن ماوە دڵی من
هرچه می‌گردم، دلم همچنان بی‌سرپناه و بی‌قرار مانده است.

ئاخۆ بە چ شاخێکەوە گیرساوە دڵی من
نمی‌دانم دل من به کدام کوه و بلندا گرفتار شده است.

یاخۆ بە چ داخێکەوە سووتاوە دڵی من
یا به کدام داغ و اندوه سوخته است.

ئەو مەحرەمی ئەسرار و نەدیمی منە یا ڕەب
پروردگارا! او محرم اسرار و همدم من بود.

ئەو هەمدەمی غەمخوار و قەدیمی منە یا ڕەب
او همدم دیرین و غمخوار من بود، ای پروردگار.

ئەو گەوهەری شەهوار و یەتیمی منە یا ڕەب
او گوهر گرانبها و یگانه من بود، ای پروردگار.

کەوتۆتە چ بەحرێکەوە، خنکاوە دڵی من
نمی‌دانم در کدام دریا افتاده و دل من در آن غرق شده است.

ئەتلێتەوە گاهێ بە خەیاڵی خەت و خاڵی
گاهی با خیال خط و خال او، دلم به پرواز درمی‌آید.

ئەخولێتەوە گیانا بە چرای شەوقی جەمالی
جانم گرد شمع شوق جمالش می‌گردد.

نازانێ ئەگەر چۆنە بە دەس دەردەوە حاڵی
نمی‌داند که حالش از درد چگونه شده است.

وەک پووش و پەڵاشێکە بە دەم باوە دڵی من
دل من همچون کاهی است که به دست باد سپرده شده است.

چی بکەم، چی بڵێم، بۆ دڵەکەم کارییە دەردم
چه کنم و چه بگویم؟ درد، کار دل مرا ساخته است.

شاهێدی منە موویی سپی و چیه‌رەی زەردم
موی سپید و چهره زردم گواه حال من هستند.

خۆڕایی نیە ناڵەی گەرم و دەمی سەردم
ناله‌های سوزناک و آه سردم بی‌سبب نیست.

هەڵبەت بە بەڵایێکەوە ئاڵاوە دڵی من
بی‌گمان دل من گرفتار بلایی بزرگ شده است.

لەو چۆڵ و بیابانە ئەبێ یاوەری کێ بێ
در آن بیابان و صحرا، چه کسی یاور او خواهد بود؟

یا بەو کەژ و کێوانەوە سەوداسەری کێ بێ
در آن کوه‌ها و دره‌ها، چه کسی سرگشته و شیداست؟

یا لەت لەت و ئەفگاری موژەی خەنجەری کێ بێ
چه کسی با خنجر مژگانش چنین پاره‌پاره و زخمی شده است؟

چۆن ماوە لە سەد لاوە کە کوژراوە دڵی من
چگونه دل من با این همه زخم هنوز زنده مانده است؟

بۆچی نەڕژێ سەیلی سوروشکم وەکوو باران
چرا سیل اشک‌هایم همچون باران جاری نشود؟

بۆچی وەکوو یەعقووب نەبمە شۆهرەی شاران
چرا چون یعقوب در شهرها به داغ فرزند مشهور نشوم؟

لەو یۆسفە پرسیومە لە بێگانە و یاران
از بیگانگان و دوستان سراغ آن یوسف را گرفته‌ام.

هەرگیز نیە سوراخی لە هیچ لاوە دڵی من
اما هیچ نشانی از او در دل من نیست.

بۆچی نەگیرم بۆ نەفەسی پەردەدڕاوی
چرا برای آن آه سوزناک گریه نکنم؟

یا بۆ جگەری کون‌کون و سەد پارە کراوی
یا برای جگر پاره‌پاره و زخمی خود؟

چی کردووە یا ڕەب کە خەو و خواردن و ئاوی
پروردگارا! چه بر سرم آمده که خواب و خوراک و آب،

دایم غەم و بێداری و خوێناوە دڵی من
همه از دلم رخت بربسته و جای خود را به غم و بی‌خوابی داده‌اند.

ئەو سینە لە غەش خاڵییە، ئەو بێ ڕق و کینە
آن سینه پاک و بی‌کینه است.

ئەو خادیمی شەرعی نەبەوی و میللەت و دینە
او خدمتگزار شریعت نبوی و دین است.

مەعلووم چووە بۆ خزمەتی سالاری مەدینە
روشن است که به خدمت سالار مدینه شتافته است.

وام زانی کە فەوتاوە، نەفەوتاوە دڵی من
گمان کردم از دست رفته، اما دل من هنوز او را از دست‌رفته نمی‌داند.

قوربانی کەسێ بم کە بە قوربانی نەبی بێ
فدای کسی شوم که فدایی پیامبر باشد.

وەک بەنـدە سەگی دەرگەهی شاهی عەرەبی بێ
و همچون بنده‌ای، سگ آستان شاه عرب باشد.

شاهی عەرەبی، یەعنی قوڕەیشی نەسەبی بێ
شاه عرب، یعنی آن که از نسل قریش است.

جەرگی بە دوو ئەبڕۆی ئەوە جنراوە دڵی من
دل من به دو ابروی او دوخته و پیوند خورده است.

زاتێکی وەهای گرتووە ڕۆحم بە فیدای ئەو
وجودی چنین بزرگ، روح مرا فدای خود کرده است.

شاهان شەو و ڕۆژ دێنە قەدەم‌بۆسی گەدای ئەو
پادشاهان شب و روز برای بوسیدن قدم‌های گدای او می‌آیند.

بێخۆد مەبە ئیتر بە ئومێد و بە تەمای ئەو
ای بیخود! دیگر در آرزو و طمع او مباش.

نایێتەوە لات گەر سەری داناوە دڵی من
اگر دل از تو بریده باشد، دیگر نزد تو بازنخواهد گشت.