دانلود آهنگ حسن زیرک ئامینیم سووره گول | اجرای رادیو بغداد

**ئه‌وا من مردم، خۆتان سڵامەت**

ئه‌وا من مردم، خۆتان سڵامەت
اگر من مُردم، شما سلامت باشید.

دیدار بەخێر بن هەتا قیامەت
امید که تا روز قیامت دیدارتان مبارک باشد.

داوم کەوتۆتە داوی من، نامبێ نجات
دل من در دام عشق گرفتار شده و راه نجاتی ندارد.

---

ئامینێم سوورە گوڵ، ئاخ بە لەنجە و لاری
ای آمینِ من، ای گل سرخ، با آن ناز و عشوه‌ات.

بە ڕەنگ بەگ‌زادەی بەشی هەوشاری
با چهره‌ای چون شاهزادگان زیبایی.

کارخانەی قەند و بڕنووی سەواری
شیرینی و لطافتت زبانزد همه است.

بە تاڵان کەوتیە ناو کوردەواری
با زیبایی‌ات دل مردم کردستان را ربوده‌ای.

بەین و بەینەڵڵا لە گوڵەی خەساری
همچون گلی لطیف و دلربا هستی.

---

یاڕەب کەس وەک من شەو غەریب نەبێ
خدایا هیچ‌کس مانند من شب‌ها غریب و تنها نباشد.

دڵ بریندار و بێ تەبیب نەبێ
هیچ دلی زخمی و بی‌درمان نماند.

لە دنیای ڕۆشن بێ نەسیب نەبێ
هیچ‌کس در این دنیای روشن، بی‌بهره از خوشبختی نباشد.

---

لە دووری باڵات بووم پەڕەوازە
از دوری قامت زیبایت آواره شده‌ام.

غەمبارت کردم زۆر بێ ئەندازە
غم تو مرا بی‌اندازه رنجور کرده است.

بەقات پێ ناکەم، ژن بێ مەجازە
بی‌اجازه هرگز به کسی دل نمی‌بندم.

عاشقی ئامین بووم، چاوی وەک بازە
عاشق «آمین» شده‌ام؛ چشمانش چون شاهین است.

عاشقی لێوئاڵم لە کانی نیازە
عاشق لبان سرخش از سرچشمه نازم.

عاشقی مریەمم یەکجار بەنازە
عاشق مریمم که بسیار نازنین و دلرباست.

---

گلەیی دەکەم بەلای خوداوە
شکایتم را نزد خدا می‌برم.

دەروازەی محنەت بۆچ بۆ من کراوە؟
چرا درِ رنج و سختی تنها به روی من گشوده شده است؟

ئاوری تێ بەردام ئەو بەڵەک‌چاوە
آن یار چشم‌سیاه، آتش عشق را در دلم افکند.

ڕۆح، وەڵڵاهی، گیان لە لام نەماوە
به خدا سوگند دیگر توانی در جانم باقی نمانده است.

ئامینێم سوورە گوڵ، ئاخ بە لەنجە و لاری
ای گل سرخ من، با آن ناز و عشوه دلربایت...

**مفهوم شعر**

این ترانه یکی از **آوازهای عاشقانه و سوزناک کردی** است که درباره **عشق نافرجام، فراق و شکایت از سرنوشت** سروده شده است. شاعر خود را گرفتار دام عشق می‌بیند و باور دارد که دیگر راه نجاتی برایش باقی نمانده است. او معشوق را به **گل سرخ، شاهزاده‌ای زیباروی و گلی لطیف** تشبیه می‌کند که با زیبایی خود دل همه را ربوده است.

در بخش‌های پایانی، شاعر از خداوند گله می‌کند و می‌پرسد چرا سهم او تنها **رنج، دوری و بی‌قراری** بوده است. با وجود این دردها، عشقش را ترک نمی‌کند و تا آخرین نفس به معشوق وفادار می‌ماند. فضای کلی شعر، آمیزه‌ای از **عشق، حسرت، وفاداری، شکایت از تقدیر و امید به وصال** است و از نمونه‌های زیبای ترانه‌های کلاسیک عاشقانه کردی به شمار می‌رود.