دانلود آهنگ حسن زیرک وامه‌که | اجرای رادیو تهران

**فەلەک بشێوێ**

فەلەک بشێوێ دەور و دووکانت
ای فلک، کاش گردش و بنیادت ویران شود.

فەلەک بڕووخێ حەوت ئاسمانت
کاش هفت آسمانت فرو بریزد.

فەلەک وەرگەڕێ منداڵەکانت
کاش فرزندانت سرگردان شوند.

قورعە با بیبات پاک بیابانت
باد تو را به بیابان‌های خالی ببرد.

---

دەردەدار بووم لە شوێن یاری خۆم
در جستجوی یارم، رنج‌کشیده و آواره شدم.

قەد بووە ڕێم، نەبووە بۆت بدەم لە چۆم
راه دور بود و نتوانستم خود را به تو برسانم.

هاتووم لە لای شنۆیە، کوڵمت گوڵی لیمۆیە
از اشنویه آمده‌ام؛ گونه‌هایت چون شکوفه لیموست.

گوارەت لە گوێ سێ گۆیە
گوشواره‌هایت سه دانه مروارید دارد.

وەک برنجی عەنبەر بۆیە
و چون دانه‌های عنبر خوشبوست.

خەڵکی شێتی جەندیانن، ئەو دڵەی من شێتی تۆیە
مردم به چیزهای گوناگون دل می‌بندند، اما دل من تنها دیوانه توست.

دەوەرە، ڕەحمی خێرت بێ، ئەو دڵەم بۆت ڕەنجەڕۆیە
بیا، به مهربانی‌ات قسم، این دل برای تو رنج فراوان کشیده است.

---

وا مەکە، وا مەکە، وا مەکە، دایکم دیارە و ئابڕووم چوو
این‌گونه با من رفتار نکن؛ مادرم می‌بیند و آبرویم می‌رود.

دەوەرە، دەوەرە، تێکەڵ بین، بۆ تۆ ئاورم تێبەربوو
بیا کنار هم باشیم؛ از عشق تو سراپا آتش گرفته‌ام.

---

هاتووم لە لای بۆکانێ، قیتێ گوارە جۆلانێ
از بوکان آمده‌ام؛ گوشواره‌هایت در گوش‌هایت می‌درخشد.

لەگەڵ یار قەولمان یەکە، ڕاومان کەوتە لاجانێ
من و یارم با هم پیمان بسته‌ایم، اما سرنوشت ما را از هم جدا کرد.

دەردەدارم، بە وەڵڵا، هەر ئەو دەردەم دەزانێ
به خدا قسم، تنها او از درد دل من خبر دارد.

دەوەرە، ئاوێزانت بم، پیر بووم ئەو مەکرێ دانێ
بیا مرا در آغوش بگیر؛ از این عشق پیر شده‌ام.

---

وا مەکە، وا مەکە، وا مەکە، دایکم دیارە و ئابڕووم چوو
این‌گونه با من رفتار نکن؛ مادرم شاهد است و آبرویم از دست رفته است.

دەوەرە، دەوەرە، تێکەڵ بین، بۆ تۆ ئاورم تێبەربوو
بیا کنارم باش؛ از عشق تو سراپا آتش و بی‌قرار شده‌ام.

مفهوم شعر

این ترانه یکی از **آوازهای عاشقانه و فولکلور کردی** است که مضمون اصلی آن **درد عشق، جدایی و گلایه از سرنوشت** است. شاعر در آغاز، از شدت رنج و ناکامی، فلک را نفرین می‌کند و آن را مسئول جدایی خود از معشوق می‌داند. سپس از سفر خود به **شنو (اشنویه)** و **بوکان** سخن می‌گوید و با توصیف زیبایی‌های معشوق، مانند **گونه‌های شکوفه‌گون، گوشواره‌های درخشان و عطر وجودش**، عشق عمیق خود را به تصویر می‌کشد.

در ادامه، عاشق از معشوق می‌خواهد که به حال او رحم کند، زیرا دوری و بی‌مهری او، دلش را پر از رنج کرده است. تکرار جمله **«وا مەکە» (این کار را نکن)** بیانگر خواهش، درماندگی و ترس از رسوایی و از دست رفتن آبروست. در مجموع، این شعر روایتی از **عشقی صادقانه، دلتنگی، وفاداری، بی‌قراری و شکایت از تقدیر** است که با تصاویر زیبای طبیعت و شهرهای کردستان در هم آمیخته است.